Het reisvirus, ik ben ermee besmet geraakt toen ik twintig was, tijdens mijn eerste backpack vakantie met mijn neef naar Thailand. Sindsdien doe ik bijna niets liever. Zowel voor werk als privé: ik reis graag.

Het allermooiste aan reizen is de verassing van de andere omgeving: waar zal ik in terecht komen? Hoe ga ik me hier weer redden? En hoe zijn de mensen, de cultuur en het eten? Het doet me altijd weer beseffen wie ik ben, in welke wereld ik leef en hoe anders die kan zijn aan de andere kant van de wereld.

Bucketlist bestemmingen

Voor mijn werk heb ik al veel mooie landen gezien, maar op mijn bucketlist staat Japan bovenaan – met stip. Dat lijkt me zo’n andere wereld, extreem high-tech en modern, maar aan de andere kant ook traditioneel. De Japanners intrigeren mij ontzettend!

Op nummer twee staat Nieuw-Zeeland, voor de landschappen en natuur. Op drie staat Iran, een land ogenschijnlijk vol verassingen, het lijkt me geweldig om me daarin onder te dompelen. Reizen is mind blowing en ik ben zeker niet de enige die dat vindt. Tegenwoordig reizen steeds meer mensen. Even naar Colombia (te gek land trouwens) of Sri Lanka. Mensen doen het, want het kan. De wereld lijkt steeds kleiner te worden.

Het allermooiste aan reizen is de verassing van de andere omgeving: waar zal ik in terecht komen?

Tegelijkertijd merk ik ook dat mensen om mij heen vaker kiezen voor Bali en Ibiza. Dat snap ik wel, want het is er warm, er is strand en beide bestemmingen zijn geïndoctrineerd met de Westerse cultuur. Als je daar naartoe gaat weet je wat je kan verwachten. Toch vraag ik me wel af of mensen wel diep genoeg in een land en de cultuur duiken. Natuurlijk is uitrusten en eten bij het strand heel lekker. En veilig. Maar is het ook écht avontuurlijk?

Safe travels

De eerste dagen dat ik in een vreemd land aankom voel ik me altijd een beetje verdoofd en moet ik nog acclimatiseren. Voor mij is dit altijd een periode waarin ik net even te veel betaal voor de taxi of dat ik te laat doorheb dat ik het dubbele voor een treinkaartje moet neerleggen.

Mijn vervelendste reiservaring was toen ik beroofd werd in Brazilië. Ergens houd je er rekening mee dat zoiets kan gebeuren, maar natuurlijk is beroofd worden nooit prettig. Gelukkig was het geen beroving met een mes op de keel, maar wel een met een hele sluwe afleidingsmanoeuvre. Iemand die wij net leerden kennen deed alsof hij onwel werd.

Toen ik hem uit alle macht wilde helpen heeft een maat van hem onze spullen meegenomen – waar ik op moest passen. Als iemand op die manier je vertrouwen misbruikt is dat echt een naar gevoel. Tegelijkertijd leer je daarvan en gebeurt het je geen tweede keer. Het was ook een les, want op voorhand zei iets in me dat ik de flauwvaller in kwestie niet kon vertrouwen, maar ik heb me over dat gevoel heen gezet omdat hij zo aardig deed. Mijn tip: vertrouw dus altijd op je onderbuikgevoel.

Suriname

Ik ben half Surinaams en hoewel ik er geen familie meer heb wonen ben ik verliefd geworden op het land. Het is een ongelofelijk mooi land, vooral als je de binnenlanden in gaat.

Paramaribo is ook leuk, zeker als je cultuur zoekt en van een feestje houdt, maar je moet echt de binnenlanden ingaan en je wassen in de rivier, genieten van de oerwoudgeluiden –die zijn echt te gek- en de prachtige bloemen zien. Even terug naar basics. Te midden van ongerepte natuur, zonder al die afleiding en prikkels die we hier hebben, kom ik erg dichtbij mezelf. In Mongolië had ik exact hetzelfde gevoel, geweldig!

Dus, doe eens gek en ga een keer naar Suriname. Stap met je rugzak in het vliegtuig en laat je onderdompelen in de Surinaamse cultuur. Of, vlieg naar Sri Lanka, Colombia, het vriendelijke Dominica, Indonesië of gewoon Italië. Stuk voor stuk prachtige landen, rijk aan cultuur en historie, mooie bevolkingen en lekkere keukens. Misschien word je ook besmet met het reisvirus. In dat geval: welkom bij de club.