Frank Beuger

“Dat gevoel gun ik iedereen!”

Frank Beuger (55), docent in het beroepsgericht vmbo, vindt goed onderwijs erg belangrijk. Zeker voor kinderen in ontwikkelingslanden. Met een toegift laat hij dit nadrukkelijk blijken.

“Ik houd van mijn vak. Ik help studenten graag verder te komen in het leven en een goed bestaan op te bouwen. Bij een uitwisselingsproject met derdewereldlanden zag ik hoe belangrijk onderwijs voor kinderen in achterstandsposities is. Ik wilde die kinderen daar graag meer perspectief geven.”

“Toen twee vrienden van me vertelden dat ze goede doelen hadden opgenomen in hun testament en dat het geld zeer goed besteed was, wist ik meteen wat me te doen stond. De helft van mijn nalatenschap gaat naar een goed doel op het gebied van onderwijs, de andere helft gaat naar mijn partner – zelf hebben we geen kinderen.”

“Toen ik het op school vertelde, waren de collega’s meteen enthousiast. Twee van hen hebben het ook gedaan. En mijn familie vond het een leuk en origineel idee, en een zinvolle besteding van het geld.”

“Zelf vind ik het fijn om te weten dat ik na mijn dood toch een beetje voortleef in deze kinderen. Ik heb mezelf immers kunnen ontwikkelen en die kans gun ik iedereen in de wereld. Eigenlijk kan ik alleen maar zeggen: mensen doe dit ook! Het geeft zo veel voldoening te zorgen dat kinderen met een achterstand dezelfde kansen krijgen als jij. Dat gevoel gun ik iedereen!”


Annelies Kappers

“Nabestaanden reageerden heel positief”

Annelies Kappers is de zus van de in 2016 overleden acteur en cabaretier Marnix Kappers. Hij benoemde Annelies tot executeur van zijn testament, waarin hij wel twintig goede doelen opnam.

“Mijn broer koos zelf het moment van zijn overlijden. Daarbij vond hij dat hij zijn nalatenschap goed moest regelen. Mij benoemde hij tot executeur, ik vond het heel troostend om iets te kunnen doen.”

“Het was een flinke klus, ook omdat ik het heel zorgvuldig wilde doen – helemaal in de geest van Marnix, die behalve een zorgzame, gulle en gewetensvolle man ook een echte control freak was. Hij wilde altijd alles tot in de puntjes geregeld hebben.”

“Doneren en nalaten aan goede doelen, dat was een morele plicht vond Marnix: ‘Je gééft gewoon, klaar!’ riep hij dan. Bij leven steunde hij wel twintig goede doelen. Hij vond het moeilijk om te kiezen, dus nam hij die allemaal op in zijn testament. ‘Allemaal evenveel’, gaf hij aan. Hij praatte er verder niet over, alleen zijn belastingadviseur wist ervan.”

“Het is prettig als nabestaanden snel weten waar ze aan toe zijn. Ik heb ze allemaal verteld over zijn toegift aan goede doelen. De mensen waren blij verrast en reageerden heel positief. Geweldig was dat! Bij alle verdriet om zijn overlijden was dat een enorme troost. Ik denk dat iedereen dat zo gevoeld heeft!”