“Ik kan mijn nog goed herinneren hoe ik als peuter de havermout balletjes van mijn moeder mocht plat drukken,” vertelt Janny van der Heijden. De passie voor culinair eten is er met de paplepel ingegoten. “De waardering voor tafelen, heb ik echt van mijn ouders meegekregen. Wij hadden bijna altijd gasten aan tafel en er werd flink gediscussieerd over smaken. Daar leer je van.

De belangrijkste les die ik van huis uit heb geleerd is respect voor het product. Dat betekent dat je verse seizoensproducten gebruikt voor gerechten en dat je op een verantwoorde met het product omgaat.

Janny vindt het ook leuk om de tradities van thuis door te geven. “Mijn moeder was heel goed in desserts. Haar recept voor Charlotte Russe met lange vingers en roomvulling heb ik een moderne draai gegeven. Ik maak het met biscuit de rose uit Reims.”

Waardering lokale producenten

Nederland wordt steeds meer een culinair land. “We zijn de lokale, kleine producenten ook meer gaan waarderen. Van prachtig vlees, mooi zuivel tot taartjes van de lokale banketbakker. Mensen krijgen steeds meer belangstelling voor het handwerk op lokaal niveau. Een goede ontwikkeling!” Zelf kan Janny intens genieten van een versgebakken brood met wat boter of kaas. “Je moet niet tornen aan de herkenbaarheid van een product.” Garnalen en oesters zijn bijvoorbeeld al zo mooi van zichzelf.”

Bewust eten

Naast de waardering voor lokale producten, ziet Janny dat Nederlanders bewuster omgaan met wát ze eten. “Mensen verdiepen zich in waar producten vandaan komen en wat voor imprint het op het milieu heeft. We gaan ook steeds meer groenten eten en minder vlees. Je ziet dat mensen er zelfs voor kiezen om vegan te koken oftewel helemaal zonder dierlijke producten.”

Ook valt het haar op dat mensen tegenwoordig meer buiten de deur eten, ook overdag. “Ik vind het verbijsterend dat er in steden zoveel nieuwe restaurants bijkomen. Je ziet dat mensen het ‘samen eten’ als gezellig moment inbouwen, bijvoorbeeld door buiten de deur te lunchen.”

Mensen krijgen steeds meer belangstelling voor het handwerk op lokaal niveau.

 

Hoewel er veel informatie over gezond eten beschikbaar is, leidt dit vaak ook tot enorme verwarring bij de consument. “Wat mag je nou wel of juist niet eten? Er worden zoveel tegenstrijdige dingen gezegd. Ik geloof zelf in simpel en kleurrijk eten.” Lachend: “Nee, daar bedoel ik niet macarons mee.

De natuur heeft ervoor gezorgd dat fruit en groenten allemaal kleuren hebben, ieder met zijn eigen mineralen en vitaminen, die we allemaal binnen moeten krijgen. Zo ingewikkeld hoeft het dus niet te zijn. Dat geldt ook voor hoeveelheden. Ieder lichaam en dus iedere behoefte is anders. Ik hanteer de volgende stelregel: twee vuisten groenten, de muis van je hand aan eiwitten zoals vlees of vis, 1 vuist koolhydraten, 1 kootje van je duim aan vetten. Maar bovenal vind ik het belangrijk dat je blijft genieten van eten.”

Beter in je vel

Als gezicht van de Taskforce ‘Gezond eten met ouderen’ ziet Janny het ook als haar missie om ouderen (weer) te laten zien dat je kunt genieten van eten. “We hebben in Nederland een grote groep ouderen, waarvan een groot deel ook ondervoed en heel eenzaam is. Je ziet dat bij deze groep het plezier om voor jezelf te koken afneemt.

Met de taskforce proberen we op verschillende niveaus in kaart te brengen welke initiatieven er al zijn en waar ruimte voor verbetering is. Samen koken haalt mensen uit hun isolement. Bovendien als je goed eet, zit je beter in je vel en kun je een leukere oudere leeftijd hebben.”