Entertainmentfotografie

Het is fotografie in de breedste zin van het woord. Ik doe concertregistraties en reportages, maar ook cd-hoezen, productiehuizen, filmposters en magazines. Als een klant blij is met een foto ben ik heel tevreden. Ook als ze een foto kiezen die ik echt niet de mooiste vind. Daar ben ik niet eigenwijs in. Bekende mensen hebben een bepaald imago, ik ben gewoon de ingehuurde fotograaf. 

Spelregels

Bij een concert is de druk hoog. Je hebt weinig tijd – bij grote concerten vaak maar drie liedjes – en daarbij bepalen artiesten vaak ook vanuit welke hoek we schieten. Soms moeten we achterin de zaal staan en het vanuit daar met een 600 mm lens vastleggen. Ze verzinnen elke keer andere spelregels, omdat ze bang zijn dat we te goede foto’s maken en daar commercieel misbruik van gaan maken.  

Bij een studioshoot heb ik minimaal 8 flitsers en 8 statieven bij me.
                     

Als je in opdracht van een band werkt krijg je alle vrijheid. Maar ik heb geen zin meer om met een band rond te reizen. Ik ben eens met INXS op tour geweest en na twee weken had ik het wel gezien. De eerste show had ik goed vastgelegd, bij de tweede kon ik de dingen pakken die ik gemist had, en bij de derde begon ik in herhaling te vallen.

Voor veel fotografen is het een romantisch idee om met een band mee op tour te gaan. Maar de realiteit is vaak dat grote bands zich de hele dag opsluiten in hun hotel, zich bij de soundcheck pas naar de zaal begeven, het optreden geven en hup weer naar het hotel. Je legt dus elke dag hetzelfde vast.

Gezellige rommel

Studio’s staan bekend als koud en kil. Grote, lege ruimtes waar alleen een achtergrondwand hangt en een paar lampen staan. Dat heb ik dus niet. Ik heb een bar in m’n studio en het hangt vol troep en apparatuur die ik de afgelopen dertig jaar gebruikt heb. Een gezellige rommel. Sfeer is het allerbelangrijkste. Als mensen het niet naar hun zin hebben krijg je niet het beeld dat je in je hoofd hebt. De tijd waarop je afspreekt is ook belangrijk. Ik zeg altijd: ‘Rijd relaxed na de spits weg.’ Want ik weet: als we om 9 uur afspreken staan ze in de file en komen ze met een pesthumeur binnen.

Mooi plaatje    

Met mijn iPhone kan ik net zo’n mooi plaatje maken als met mijn camera. Ik heb het getest, mensen zagen het verschil niet. Apparatuur zegt niet alles, maar voor de klant is het belangrijk dat je met goede apparatuur werkt. Bij een studioshoot op locatie heb ik minimaal 8 flitsers en 8 statieven bij me. Een reportage kun je best met één camera maken, maar zelf zou ik nooit ergens heen gaan zonder tweede body, of extra lens. Je kunt niet maken dat je zonder foto’s terugkomt omdat je camera het begeven heeft. 

Stukje geschiedenis

Als ik een foto in een blad zie staan die me triggert om de tekst te lezen, dan is het een goede foto. Ooit heb ik Gordon als Lady Diana gefotografeerd, zo’n tien jaar na haar dood. Die foto verscheen op de cover van Veronica Magazine en was zo goed gelukt dat allerlei mensen het blad kochten omdat ze dachten dat de echte Lady Diana er in stond. Veel mensen waren daar enorm pissig over.

Ik heb Beyoncé gefotografeerd toen ze 16 jaar was, en het is heel bijzonder dat je iemand daarna zo ziet uitgroeien. Als je bekende mensen fotografeert schrijf je eigenlijk steeds een stukje geschiedenis. Je legt hele bijzondere momenten vast. Mijn foto’s zullen dan ook niet zo snel in de prullenbak verdwijnen.