Wat betekent Kerstmis voor jou?

“Voor mij staat Kerst voor samenzijn: met mijn gezin, zus, schoonzus en vrienden. Een vast moment in het jaar waarop al mijn dierbaren bij elkaar komen. Daarnaast staat kerst voor mij in het teken van bewustzijn, met name richting de kinderen. Dus ja, wij eten veel, maar we staan er ook bij stil dat niet iedereen dat kan. En niet alleen de luxe van eten, maar we staan ook stil bij eenzaamheid. Die bestaat niet alleen ver weg, maar ook in Nederland is daaraan nog genoeg te doen. “

Hoe zagen jouw kerstdagen eruit als kind?

“Eigenlijk altijd thuis. Mijn moeder kookte en er lagen cadeautjes onder de boom die we open mochten maken op kerstochtend. Op Eerste Kerstdag kamen er veel mensen naar ons huis toe en werd er gegeten, gepraat, gelachen en gehuild. En dat was eigenlijk elk jaar hetzelfde.”

Hoe zien jouw kerstdagen er nu uit?

“Eigenlijk nog steeds hetzelfde als ik toen ik kind was: cadeautjes op kerstochtend en we zijn samen met dierbaren met wie we eten, lachen en huilen. In plaats van mijn moeder kookt mijn vrouw. Ik assisteer op instructie: ik dek de tafel of ik snij iets. Mij laten koken is niet zo’n goed idee. Het zijn ook geen pyjamadagen, we gaan gekleed aan tafel: een schoon gestreken overhemd verwacht ik op z’n minst van de kinderen. Niet met je spijkerbroek aan het kerstdiner, dat doen ze het hele jaar al. Op Tweede Kerstdag eten we vaker buiten de deur: bij, of met, familie en vrienden.”

Hoe denk je dan over cadeautjes en kerst?

“Cadeautjes horen bij de kersttraditie zoals ik die altijd heb gekend, maar bewustzijn ook. Tegen de kinderen zeg ik: sta erbij stil, maar voel je niet schuldig over wat je wel hebt. Mijn moeder was maatschappelijk werker. Dus het helpen van mensen die in de problemen zitten heb ik via haar gezien en meegekregen. Maar zij zei ook altijd: je moet er zelf ook voor zorgen dat je het naar je zin hebt, dat moet je niet laten afhangen van anderen.

Voor het Rode Kruis was ik laatst in Bangladesh, waar nu bijna een miljoen vluchtelingen zitten uit Myanmar. Aan mijn kinderen beschrijf het eerste half uur van een vluchteling als hij of zij wakker wordt in zo’n kamp: opstaan na het slapen op een harde koude grond zonder deken; een kuiltje graven om je behoefte in te doen omdat er geen wc is; het water dat je zoekt maar er alleen is als het geregend heeft en de rokerige hut waardoor je continu moet hoesten. En dan heb je nog 23, 5 uur te gaan. Dat vinden ze dan heel erg en het raakt ze zeker.

Cadeautjes horen bij de kersttraditie zoals ik die altijd heb gekend, maar bewustzijn ook

Die vraag over cadeautjes komt altijd terug. Ik vind dat je daar wel van mag genieten en je niet schuldig hoeft te voelen, zolang je je er maar wel bewust van bent dat het niet vanzelfsprekend is.”

Wat voor kersttradities heb je?

“Hoewel ik eigenlijk geen religieuze gedachten verbind aan kerst, gaan we op kerstavond vrijwel altijd naar de kerstmis. Je krijgt toch iets van die religieuze verhalen mee en dat vind ik wel goed voor de algemene ontwikkeling van de kinderen. Ik ging als kind ook altijd naar de kerstmis, dus vanuit die insteek is het wel een oude traditie.

Zijn er ook dingen die je misschien een beetje tegenstaan met Kerst?

“Dat geklaag. Over cadeautjes, over het te veel eten en over de verplichte bezoeken. Je hebt een keus. Ja, je kan heel veel eten maar niemand die je daartoe verplicht. Je hebt het allemaal zelf in de hand: hoeveel je eet en waar je naartoe gaat. Ik vind het een extreme luxe en daar kan ik zeker van genieten.”

Je het vorig jaar bij Serious Request als nacht gast, hoe vond je dat?

“Ik ben er nu drie keer geweest en elke keer is het bijzonder en mooi om het enthousiasme van die mensen te zien. Ik vind het alleen jammer dat de de focus heel erg ligt op het record. Het is heel relevant dat er geld wordt opgehaald en dat er bewustzijn wordt gecreëerd rondom een bepaald thema. Geen record, nou en?! Ik vind dat heel gek, die discussie.”