Wat doe jij met kerst?

“Vroeger vierde ik het bijna uit een soort verplichting met ouders en familie. Nu ik zelf kinderen heb, wil ik het liefst met mijn eigen gezin zijn en niet de deur uit hoeven. Wie langs wil komen is welkom, maar wij blijven thuis. Wat we doen? Lekker kletsen. En spelletjes, heerlijk oubollig. Het is vooral niks hoeven.

Ik hou wel van koken en verzin altijd wel iets wat de kinderen lekker vinden. Een klein stukje vlees met wat extra’s zoals het afblussen met balsamicoazijn of een krokant laagje.”

Heb je dan een geluksmoment?

“Ja. Altijd wel als mijn vrouw en ik met onze twee kinderen langere tijd met elkaar zijn zonder dat er telefoons rinkelen en er iemand zo de deur weer uit moet. Gewoon samen zijn. Vaak heb je later pas door hoe bijzonder dat was.

Ik zou nooit met vakantie gaan tijdens de feestdagen en gaan skiën, denk ik. Dat deden mijn ouders vroeger ook al niet, misschien heeft het daarmee te maken. Maar ik moet ook niet denken aan natte sneeuw en gebroken thuis komen. Ooit zat ik met de kerst in Miami. Dat was heel weird. Overal kerstversiering terwijl de zon scheen.”

Zijn de feestdagen aanleiding voor jou om stil te staan bij anderen die het minder getroffen hebben?

 “Dat doen mijn vrouw en ik sowieso wel, met het risico dat ik nu klink als een man met een opgeheven vingertje. We moeten onze kinderen in de werkelijkheid laten leven. Wij hebben mazzel. Welk gezin kan er, zoals wij, nou zeggen dat het anderhalf jaar in de States heeft gewoond? Dat is niet gewoon en we benoemen ook altijd dat dat soort dingen niet gewoon is. Het is heel makkelijk om te overdrijven en je kinderen te bedelven onder cadeaus. Mijn vrouw remt me daarin gelukkig af, anders zou ik helemaal los gaan.

Waarom heb je ervoor gekozen om ambassadeur van Orange Babies te zijn?

“Ik heb altijd wel een groot verantwoordelijkheidsgevoel gehad en anderen willen helpen. Tijdens een fotoshoot ontmoette ik de oprichter, Baba. Hij vertelde me wat Orange Babies doet om te voorkomen dat baby’s in Afrika met hiv en aids ter wereld komen. Heel belangrijk werk.

We moeten onze kinderen in de werkelijkheid laten leven.

Moeders daar kunnen een medicijn, dat relatief goedkoop is, krijgen dat voorkomt dat ze hun kind besmetten. Toch is er geen geld voor. Dat greep me aan, waarschijnlijk ook omdat onze zoon net twee maanden te vroeg op de wereld was gekomen en ik me realiseerde dat hij in sommige andere landen geen kans had gehad.”

Wat doe je precies voor Orange Babies?

“Ik help bij veilingen om geld in te zamelen en ik vind het leuk om op creatieve wijze mee te denken. Toevallig kom ik net van een meeting over een reis die we volgend jaar gaan maken in Zambia, waar we verschillende projecten van Orange Babies gaan bekijken. Ik heb een heel goed gevoel bij wat de stichting doet.

Veel activiteiten zijn gericht op voorlichting, zoals over het belang van condoomgebruik. Orange Babies heeft verder bijvoorbeeld poedermelk in veel gebieden geaccepteerd gekregen. Dat is onder meer nuttig omdat veel moeders niet genoeg melk produceren.”