Heel enthousiast blaffen en lekker druk doen. Dat is wat Flip het beste kan. Zijn baasje, presentatrice van het RTL-programma Koffietijd!, Loretta Schrijver, lacht erom, maar die schelle blaf kan ze missen als kiespijn. Toch zijn ze onafscheidelijk. “Flip gaat overal mee naartoe. Als ik bijvoorbeeld een tekst moet inspreken voor een film of commercial, dan zit ie braaf te wachten. Totdat hij aan mijn stem of lichaamstaal merkt dat ik klaar ben. En dan wil ie aandacht. Het is grappig: hij en ik hebben aan één woord of gebaar genoeg. We kunnen echt met elkaar communiceren. En als ie met zijn kop lekker tegen me aan zit, dan worden we één.”

Sociaal

Loretta Schrijver is al van kinds af aan gek op honden, op alle dieren eigenlijk. “Ik was enig kind en ben altijd met honden opgegroeid. Ik voel me altijd op mijn gemak met dieren. Ik heb ze nodig in mijn bubbel, zal ik maar zeggen. En ik weet wat dieren voor anderen kunnen betekenen.

Het zorgen voor een dier, doet alle mensen goed. Ook uit wetenschappelijk onderzoek blijkt dat dieren een positieve invloed hebben op mensen. Je wordt rustig als je ze aait, het verlaagt je bloeddruk. En je wordt socialer, het is gezellig, je hebt iets om voor te zorgen. Ik heb het zelf meegemaakt: mijn moeder kreeg op haar 80ste nog een katje, waar ze meer dan tien jaar voor heeft gezorgd. Ik weet zeker dat dat haar leven enorm heeft verrijkt. En verlengd.’’

In de steek gelaten

Flip werd vroeger door zijn vorige baasje in de steek gelaten. Dat was een Poolse man, die in Nederland werkte, maar het land uit moest. De hond bleef achter bij collega’s, maar die zorgden niet goed voor ‘m. Dagenlang zat Flip alleen, blaffend, op een balkonnetje, soms in de regen en met nauwelijks te eten.

De buren belden de Dierenbescherming en die haalden de hond op. En via die buren kwam Flip, toen nog Ollie geheten, dan weer bij mij. Hij was toen 10 maanden oud. Het gekke was dat Flip in de eerste week heel erg teruggetrokken en timide was, een veel te lief hondje eigenlijk. Zo lief zelfs dat ik er soms om moest huilen.

Maar toen de proefperiode, die de Dierenbescherming instelt, voorbij was en hij mocht blijven, veranderde hij van het ene op het andere moment in een enthousiaste hond. Alsof ie dacht: nu is mijn kostje gekocht. Hij sprong alle kanten op, flipte zo ongeveer van enthousiasme. En daarom heet ‘ie Flip.”

De presentatrice kan zich niet voorstellen dat er mensen zijn die niet van dieren houden. “Dieren zijn altijd zoals ze zijn en zo moet je ze nemen. Van onze eigen soort heb ik een veel minder hoge pet op, van dieren des te meer. Als het om dieren gaat, is er nog een wereld te winnen.

En we moeten ze in onze samenleving meer accepteren. Zoals ik mijn hond altijd meeneem naar mijn werk, dat kan niet iedereen. Er zijn ook winkelcentra en winkels waar honden niet in mogen. Er wordt al gauw gezegd dat anderen daar dan last van hebben. Dat vind ik jammer. Ook mag Flip niet mee de winkels in. Dus blijft ie thuis.”

Wildebras

Flip is inmiddels 10 jaar oud en nog steeds een wildebras. Volgens de presentatrice gedraagt hij zich ook niet altijd even goed, ondanks de cursussen die ze met hem volgde. Hij dringt zich op straat op aan andere honden, vertelt ze. Flip was zelfs bij dierenkenner Martin Gaus om hem wat manieren bij te brengen, maar het blijft een nerveus en druk hondje. “Het zit gewoon in de aard van het beestje.”

De aard van Flip is ook niet typisch ‘honds’: “Hij apporteert niet, wil niet zwemmen en hij houdt niet zo van regen. Aan de andere kant: hondenkoekjes zoeken kan ie als de beste en een hondenparcours vindt ‘ie geweldig.”

Loretta Schrijver houdt onvoorwaardelijk van haar Flip. “Het mooiste vind ik zijn poten, die gebruikt hij soms net als handjes. Zijn liefste speeltje is een harige aap. Die maakt ie niet stuk, maar hij houdt het vast in zijn pootjes, liggend op zijn rug. Dat is zo aandoenlijk.”